وَيَمْنَعُ الشَّيْطانَ مِنّي . أَللَّهُمَّ بر حال من مىباشد تو را از من باز مىدارد ، و شيطان را از من دور مىكند . خداوندا ؛ لايَغْلِبُ جَهْلُهُ أَناتَكَ أَنْ يَسْتَفِزَّني وَيَسْتَخِفَّني . أَللَّهُمَّ نادانى او بر بردبارى تو چيره نمىگردد كه مرا بترساند و كوچك شمارد . خداوندا ؛ إِلَيْكَ الْتَجَأْتُ . أَللَّهُمَّ إِلَيْكَ الْتَجَأْتُ . أَللَّهُمَّ إِلَيْكَ به تو پناه آورده‌ام . خداوندا ؛ به تو پناهنده گشته‌ام . خداوندا ؛ در الْتَجَأْتُ ، وَصَلَّى اللَّهُ عَلى أَشْرَفِ الْخَلْقِ كافَّةً مُحَمَّدٍ پناه تو آمده‌ام ، و درود خداوند بر بزرگوارترين انسان‌ها از ميان همهء آفريدگان يعنى حضرت محمّد وَآلِهِ الطَّاهِرينَ ، صَلَوات اللَّهُ عَلَيْهِمْ أَجْمَعينَ . « 1 » و خاندان پاك او باد ، صلوات و درود خدا بر همهء آنان باد . سيّد بن طاووس رحمه الله فرموده است : براى اين حرز قصّه‌اى نيكو و حكايتى عجيب است كه آن را اباصلت هروى روايت كرده است . اباصلت گويد : روزى مولاى من علىّ بن موسى الرضا عليه السلام در منزل خود نشسته بودند كه فرستادهء مأمون وارد شد و گفت : مأمون شما را خواسته است . حضرت رضا عليه السلام برخاست و به من فرمود : او در چنين وقتى معمولًا نمىطلبد ، حتماً نقشه‌اى و مكر و حيله‌اى در سر پرورانده است ، ولى به خدا قسم نمىتواند كارى بر ضرر من انجام دهد ؛ به خاطر دعايى كه از جدّم رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به من رسيده است . اباصلت گويد : با آن حضرت از منزل بيرون آمديم تا بر آن ملعون وارد شديم ، حضرت رضا عليه السلام چون چشم مباركش به مأمون افتاد آن حرز را ابتدا تا به آخر خواند و چون در پيش‌روى مأمون ايستاد ، نگاهى به حضرت كرد و گفت : اى اباالحسن ؛ ما دستور داديم كه صد هزار درهم به شما دهند ، خواسته‌هاى خويشاوندان و بستگان خود را بنويس و يادداشت كن . هنگامى كه امام رضا عليه السلام از او روى گردانيد ، مأمون به آن حضرت از پشت سر نگاه مىكرد و مىگفت : من اراده‌اى كردم و خداوند ارادهء ديگرى فرمود و آنچه خدا اراده فرمود بهتر است . « 2 »

--> ( 1 ) . مهج الدعوات : 49 ، عيون اخبار الرضا عليه السلام : 2 / 136 ، البلد الأمين : 640 ، بحار الأنوار : 94 / 192 و 343 ، المجموع الرائق : 1 / 361 . ( 2 ) . مهج الدعوات : 49 ، عيون اخبار الرضا عليه السلام : 2 / 136 ، البلد الأمين : 640 ، بحار الأنوار : 94 / 343 .